Dg 29: Karijini NP - Tom Price
Het is vandaag een soort rustdag. Dus geen wonderschone natuurfoto's, geen wilde avonturen en geen nieuwe ontdekkingen. We gaan namelijk weg uit Karijini NP en weer 100km terug naar Tom Price. We hebben hier 1 avond minder overnacht, aangezien de campground wel heeeeeel erg basic-back-to-nature was. Helemaal niks te doen voor ons internet verslaafde koppel, en geen water en de toiletten 500 meter verderop...... en om 18 uur is het pikkedonker, je ziet echt niks, en ga je toch maar in je camper zitten om de Dingo's niet tegen te komen die hier in dit gebied rondlopen. Daarnaast is het dan ook weer afgekoeld naar een graad of 6-7.
Dingo's dus.... die zien er zo uit:
Het lijken lieve honden. Maar het zijn wilde honden, de koning van het wildlife in Australie. Ze zijn dus absoluut niet aaibaar en geen huisdieren. Maar we hebben ze dus niet gezien, net als de slangen, de red skippies en de andere gevaarlijke spinnen die hier dus wel allemaal ergens huizen.
Dus vandaag niks bijzonders, was om 6 uur op voor de sunset, koffie in het eco resort en weg. O nee, we werden nog "lastig" gevallen door een 80-jarige Australier, die honderd-en-1 verhalen te vertellen had. Een oude computer engineer. Waarschijnlijk eindig ik ook zo net als hem 😄.
Sunset at Karijini Eco Retreat
Onderweg toch nog even gestopt bij wat Google Maps zei: RIP Monument. Het bleek een mooie lookout te zijn waar ze een soort bedevaartsoord van hadden gemaakt. Van heel veel, vooral in de mijnen, overleden personen, waren hier een soort gedenksteentjes gemaakt. Bijzonder om te zien.
R.I.P. Memorial
Marije heeft er dus ook nog zelf een mooi gedenkteken neergelegd voor haar moeder en vader.
Op deze plaats vonden we toch ook weer wat nieuwe dieren zie hier de Harlekijkwants:
Terug Tom Price dus, nog wat rondgelopen in het stadje en de nodige boodschappen gedaan.
Was lekkere Gin 😄, en cappuccino ook overigens
Morgen weer weg uit de outback en weer terug naar de kust van West Australie. We gaan dan over een "prive" weg die van Rio Tinto is, waar je dus een vergunning voor moet hebben. Die weg wordt dus voornamelijk gebruikt voor onderhoud aan het spoor, wat ook van hen is, en andere mining activiteiten. Maar die vergunning kan je dus gewoon gratis krijgen bij de VVV in Tom Price, vandaar dat we hier dus weer zijn. Bijzonder allemaal. Afijn morgen zijn we dan een uurtje of 5 onderweg voor we aankomen in Dampier. Morgen weer meer verhalen.
