Dag 33: Point Samson - Port Hedland
Lang zal ze leven, lang zal ze leven ..... lalalalalala....
Maar goed, van Point naar Port vandaag. Point Samson verlaten we voor het 200 km noordelijker gelegen Port Hedland. En noordelijker betekent hier dus: het wordt tropischer weer, dus meer luchtvochtigheid en natuurlijk warm. Vanaf dit point ga je dus ook de zoutwater krokodillen tegenkomen, die dus ook in de oceaan zwemmen, slik. Voor ons een beetje moeilijk voor te stellen.
Maar eerst nog wat ochtend foto's uit Point Samson, er bleken daar trouwens veel zandvliegjes te zitten, maar dat merk je meestal de volgende ochtend wanneer je wakker wordt. Veel "muggebulten" dan.
Rondom de camping in de vroege ochtend, rechtsonder de Egelvis (dood), rechtboven levend, en de Australische processierups(en)
Een uurtje of 2-3 rijden we dan naar Port Hedland, ook hier weer net als de vorige dagen is er onderweg helemaal niemand en niks te bekennen. Geen dorpje, plaatsje, pompstation, niks.... 200 km rechtdoor en dan is er weer wat leven te bekennen. Port Hedland dus. Ook deze plaats is weer grotendeels ontstaan door de miningindustrie en alle toeleveranciers. Veel industrie dus, maar dat dan wel in een tropische setting... 3700 zonuren per jaar, ook hier. We hebben deze stop voor twee redenen ingebakken. Ten eerste is anders de overbrugging naar ons eindstation Broome te groot, en ten tweede hebben wij hier weer afgesproken met onze Australische vrienden Colin en Korina.
Zoutwinning, schildpadden natuurgebied en industrie..... Chinese boten
Ook in Port Hedland weer dat enorme contrast met industrie en fraaie natuur. De hele baai is een sanctuary voor flatback turtles, zeeschilpadden dus. Die komen hier in de baai november-april hun eieren leggen en dan gaan ze weer voor maanden de zee op.... dat doen ze al 150 miljoen jaar (!), nog voordat de dinosariers er waren.....
In de avond is het tijd voor een uniek natuurverschijnsel dat op een paar plekken langs de West Australische kust voorkomt. Het heet "the staircase to the moon". Drie keer per maand, en dan enkel maar een paar maanden, komt de maan op en schijnt dan op de drooggevallen kuststrook (want hoog tij), en door de rimpelingen van de grond ontstaat er een soort trap die naar de maan toe gaat. The Staircase to the Moon dus. Met een beetje mazzel zien we hetzelfde morgen ook nog een keer in Broome (600km verderop).
Dit is dus niet een zonsondergang maar een maanopkomst (!).
Dit is dus niet de zon, maar de maan die opkomt....
En ja we moesten ons eigen drank meenemen, en ja Marije had geen glas meegenomen 😄. Morgen een hele lange rit naar Broome, ruim 600 km en daar zitten we dan 5 dagen tot we weer terug naar NL gaan.
